دختر تنها

سلام عزیزان

آره برگشتم اما این بار یه جور دیگه....نه اینکه فکر کنید از تنهایی در اومدم..نه..

اما تو این ۱ سال زجرهایی کشیدم که تو همه غمهای ۲۵ سال زندگیمو حتی فوت خواهر و پدرم را جمع کنم به پای این گریه ها و زجرهای ۹ ماه پیش نمیرسه

دیروز دوباره خدا منو برگردوند...وو به من خیلی چیزارو فهموند...دیروز همه فکر کردن من میمیرم یا اگه زنده بمونم از گردن به پاین کاملا فلج میشم...معجزه خدا رو تو اشکهای مادرم و خواهرم دیدم...و شب مرخص شدم ..در عین نا باوری...تو این ۲ ماه دومین باری بود که به مرگ نزدیک شدم و برگشتم

برا همین چون خدا به من زندگیه دوباره داد منهم میخواهم کاملا عوضش کنم...تنها هستم اما از تنهای دیگه حرف نزنم و به کسانی که مثل خودم زجر کشیدن با تجربه ای که پیدا کردم با تمام وجود کمک کنم

پس در اوج تنهایی زندگی میکنم که دیگه توش غم نباشه من دباره متولد شدم.....

به همین خاطر و بلاگ دختر تنها رو به حال خودش رها میکنم هر وقط دلم گرفت بهش سری میزنم و

وبلاگ جدیدمو برا کمک به همه عزیزانم و خواهر و برادرام شروع میکنم...لطفا اونم لینک کنید چون من اونجام رو اسمش کلیک کنید تا باز شه و لینکش کنید به همتونم سر میزنم و جبران اومدناتونو میکنم

خیلی دوستون دارم

دختر شب             رو این اسم کلیک کنید

اگه باز نشد با کلیک کردن ...لطفا آدرس www.arezooyeziba.blogfa.com  را بزنید و لینکش کنید. اونجا منتظر نظراتون هستم

اینم آخرین شعر دختر تنها و تنهاییش

در هر غروب..در امتداد شب

منهستم و تمامت تنهایی

با خویشتن نشستن..در خویشتن شکستن

این راز سر به مهر..تا کی درون سینه نهفهتن..گفتن

یاری کن..مرا به گفتن این راز باز یاری کن

ای روی تو به تیره شبان آفتاب روز

میخواهمت هنوز

تو اون یکی وبلاگ میبینمتون

                         بی تو بودن چقدر سخته

                                   با تو بودن هم خودش محاله
 

همه چيز بارها تمام شد،
و باز آغاز شد
همچو آفتاب
اما اين بار غروب مرا هيچ نفهميد
تنها بر من تاخت ...

آفتابی در اين آسمان بود،
با من هست
اما برای ...

اما
ای خورشيد
خوب می دانی که
لحظه لحظه بر من تابيدی و مي تابی
می دانی در سايه ات
لحظه لحظه غرق بودم

آن غرق شدن ها اگر از قلبم نبود
تو از چشمانم می خواندی!

می دانم که خوب می دانی ...

اينجا ستاره ها همه خاموشند، اينجا فرشته ها همه گريانند

اينجا شكوفه هاي گل مريم، بي قدرتر ز خار بيابانند

اينجا نشسته بر سر هر راهي، ديو دروغ و ننگ و رياكاري

در آسمان تيره نمي بينم، نوري ز صبح بيداري

آن داغ ننگ خورده كه مي خنديد، بر طعنه هاي بيهوده من بودم

گفتم كه بانگ هستي خود باشم، اما دريغ و ننگ كه زن بودم

بگذار كه دوباره شود لبريز، چشمان من ز دانهء شبنمها

آه که چه بیرمق و زخم خوردم

تنها گناهم این بود که زن بودم

تنها گناهم این بود که عاشقه بی انتظاری بودم

افسوس که  عشقو نفهمیدن

افسوس که فکر میکنند فهمیدن

اما تلبکارانه میخواهندش

من همیشه بدهکارم...

چون همیشه بی انتظارم

اما از انتظار نداشتنم سوئ استفاده میکنند

خودم را ساخته ام تا بگويم آنچه را باخته ام ، فراموش كرده ام . زندگي ام را به پاي كسي گذاشتم كه دوستش مي داشتم ولي او هيچ وقت مرا همچون من دوست نداشت ,و خیچوقت دوست داشتنم را آنگونه که بود نفهمید و عشق را با لجبازی بخشش را با ضعیف بودنم  اشتباه گرفت و زندگیرو بازی!. من زماني به خود نگريستم كه ديگر سينه ام شكافته ، قلبم فشرده و روحم سپرده شده بود . بايد صبر مي كردم تا زخم سينه ام با نمك خوب شود ، با قلبم چه كار مي كردم براي گرم شدن در آفتاب گذاشتمش اما آتش گرفت ، چاره اي نداشتم نيمي از خاكستر قلب سوخته ام را به آب و نيم ديگر را به خاك سپردم و به يادم ماند كه روحم ، روحم ، روح من هيچ موقع ، هيچ وقت و هيچ زماني از او جدا نشد ...و اکنون با تمام نا توانیم میخواهم حقم را از این دنیا بگیرم...چون در تمام امتحانات خدا  سر بلند و رو سفید شدم...حتی به قیمت رسیدن به مرگ..من همه سختیهارا با گوشت و روحم چشیدم و درد کشیدم

سلام دوستان عزیزم...شرمندم این مدت نبودم...از فشارهای روحی دچار بیماریهای جسمی شدم که هیچ دکتری سر در نمیورد...کاملا ناتوان و زمین  گیر شدم...این یه یاداشت کوچیک برای شما همراهان عزیزمه که خبر برگشتم رو بدم...به زودی به کلبه زیبا و گرم همه شما عزیزان میام...و هر وقت توانایی داشتم قصه این دختر تنها و اتفاقات عجیبی که براش افتادو براتون تعریف میکنم....الان من در خیابانهای انتظار  گم شدم..و باید منتظر بمونم کسی منو  نجات بده...چون دستانم را به میله سرنوشت بستن...و استقلالم رو گرفتن...و از ترس اینکه مبدا دباره منو از دست بدهند با من مدارا میکنند...چون من براشون مرده بیش نیستم...اما به همینم هم راضی هستن.....و قلبم با زخمهای .....اما شاهد کسانی که فقط  در مقابل خنجرهاشون سکوت میکردم و اونها سوئ استفاده میکردن هستم...که خودشون دارن به سزای اعمالشون میرسند و من شاهد خواهم بود....و دعا میکنم زیاد مجازاتشون طولانی نباشه.....خدا تنها حامی من بود و هست.... با کمک اون بر میگردم...هرچند که دلم برای خودم تنگ شده....و خودم را فرامش کردم...چقدر دلم برای اخودم که اینهمه درد کشیدم اما جوز توهین نشنیدم میسوزه...قلبم زخمیه ..میگن ببخش اما بازم خنجر میزنند...دیگه نمیدونم از یه مرده چه انتظاری دارن...1000 خوبی بکن و یه بدی...اونوقط خوبیاتو فراموش میکنند و بعضی وقتها به یاد میارند...اما چه زوود که بی دوام است و دباره آزار میدن

مرگ من روزی فرا خواهد رسید                  در بهاری روشن از امواج نور

در زمستانی غبار الود و دور                      یا خزانی خالی از فریادوشور

مرگ من روزی فرا خواهد رسید                 روزی از این تلخ و شیرین روزها

روز ژوچی همچو روزان دگر                       سایه ای ز امروزهاو دیروزها

دیدگانم همچو دالانهای تار                      گونه هایم همچو مرمر های سرد 

سهم من چيست؟
پنجره اي به سوي باد كه هر وقت مي گشايم تنها صداي سوت غم انگيزي نشانم كند.صداي حزن انگيز پرنده اي كه تا مرا ديد غم انگيز تر بخواندآسماني كه وقتي غم دارم شاد است و وقتي ميخندم مي گريد.دلي كه هيچ وقت مال من نيست.
غريبه هايي كه هيچ وقت آشنا نيستند.ستاره هايي كه هيچ وقت به من چشمك نمي زنند.گلهايي كه به ذوق من عطر افشاني نمي كنند.اگر اينهاست آنچه مي پندارم، سهمم را نمي خواهم...

هيچكس حال تورا وقتي گريه ميكني نمي پرسد؟ همه ميگويند سزايت بود!همه آواز دلت را به تمسخري مي گيرند و صداي هق هقت را وقتي خاموش اشك مي ريزي بي خيال مي گويند هيس! تنهايي تورا باور ندارند و از كنارت مي گذرند و به ياد روزهايي كه در شادي ظاهري ات غرق بودي و كنارشان نبودي ، حالا تلافي مي كنند.نمي دانند در درونت چه آتشي است كه اگر فريادش زني و خواهي كه اندكي از آنرا نشانشان دهي ، ميسوزند

 هرکاری کردی خدا چیزی نگفتم...گرفتی فقط تحمل کردم شکستی یواشکی دیگران که نااحت نشن خورده شیشه های قلبمو جارو کردم که کسی نبینه...عزیزانمو گرفتی تو دلم گریه کردم که کسی غمگین نباشه...تو اوج ناراحتی لبخند زدم و به داد دل دیگران رسیدم...اما حالا من کجام....بقیه کجا...نه!نه!جوابم این نبود

هنوز نگرانه اطرافیانم...اما اونا لجبازی میکنند که بیشتر نگران باشم....من آدمم....اما اگه ۱۰ تا خوبی کنم یه بدی دیگه فقط اون بدی حکم اعدامم میشه

خدا چرا چشماتو بستی و میزاری هرکی هر جور که میخواهند آزارم بدن...منی که فقط خوبیشونو میخواستم حتی بد کلی آزاراشون

اصلان هستی...یا فراموش کردی من هستم...هروقت کمک کردم بدی دیدم...هر وقت رو راست بودم..تحمت شنیدم...هروقتگریه کردم باور نکردن منم دل دارم و این اشکها از ته دال میاد...اگه رو راست باشی  ازت میترسن...پس کجایی تا منو از این عذابهات خلاص کنی..منکه تا آخرین نفسم جنگیدم...دیگه چی میخواهی

تولد زهرای عزیزمو که 17 ساله شده تبریک میگم.شما هم اینجارو کلیک کنید و به این دختر مهربونه شاد تبریک بگید ..مرسی