سلام عزیزان....میدونم خیلی سوال براتون پیش اومده...نمیدونم چرا؟...اما شاید به خاطر دردل های من دل خیلیها هم باز شد...

ازم خواستید درمورد این اشخاصی که با اسمهای مختلف میان و حرفهای عجیب میزنند و یا حتی توهین براتون بگم........یک سریشون که بدون اسم میان ..عزیزترین دوستانمن که تقدیر باعث شده از هم دور شیم و عده دیکه رو نمیشناسم...

اما جو وبلاگ این سری نمیدونم چرا اینجور شد که تو نظرات و لینکها همه باهم دعواشون بشه..و درگیر...یه عده این لحظه رو مناسب دونستن تا دردل کنن حالا یا با من یا مخاطب دیگری...اما من دوست ندارم ..کسی برا انتقامات شخصی خودش محیطیو که همه عزیزانم میان خراب کنه....دوستان عزیز اگه مشکلی باهم دارین به هم چت کنید...اگه هم با من دارین به خودم مستقیم بگین لطفا بی حرمتی نکنید..این بار از دستتون در رفت..اما حرمت وبلاگ نگه دارین و تو وبلاگ به هم بدو بیراه نگین..ممنونم

                                ********************************************

در مورد عشق به رامین عزیز که سوال کرده بود بگم

نمیدونم رامین عزیز چندتای این اشخاص زخم خوردن یا دنیال انتقامن...اما من ایمان دارم دوستان من اینطور نیستند...

اما حکمت خدا تو این بلاهایی که ۶ ماه سرم اورد...جدا از اینکه خوانوادم گرفت این بود که بهم بفهمونه...که اگه صادق بری جلو از بس دنیا پر از فریبه ...باورت نمیکنند و بیشتر ازت میترسند...اگه ببخشی خطاهای بزرگ رو ..نمیگند بخشندست...میگن یه عیبی داره...تو این دنیا مردم براشون دروغ راحتتر قابل قبوله تا راست...اگه راست بگی همه چیزتو میبرن زیر سوال...حق دارن....منهم باید کمی سنگ بشم چون هرچی بخشیدم و صادق بودم بیشتر له شدم....این حکمت خدا بوده...که من از الان سنگ بشم تا بیشتر در آینده ......بعدم  من کینهای ندارم...هرچند که امسال سر سفره سال تحویل...سفرهای که همیشه عاشقشبودم ...جز گریه کاری برام نیست...یا به قول مامانم با این وضع که پیش میرم..احتمالن با یه سرم گنده سال تحویل میکنم

آره منم داشتم میشدم مثل خیلیها تا بخواهم انتقام کسی که روحم کشت از بقیه بگیرماعتراف میکنم..اما یه نیرو نگذاشت...اونم عشق به مامانمه...اگه من زیره این همه فشار تو این ۲ سال مخصوصا ۶ ماه آخر دوم اوردم به خاطر مامانم بوده...پس میمونم و نا امیدش نمیکنم....هر چد که سفره امسالمون خالی از همه چیزه..و لبخند زوری من به خاطر مامانم و مامانم هم همینطور....اولین سالیه که حالم از عید بهم میخوره

و اما عشق

شاید وبلاگ من کلی عوض بشه...آخه خودمم عوض میشم...دیگه جایی توش برا عشق نمیمونه..اما آخرین حرفهاممنکه روح و ذوقم مرده...آخه بهد ۲ سال سختی این ۶ ماه نوبر بود سنگم بود آب میشد..الانم که تنها ترین تنها شدم  اگه یه زمانی امیدیهم بود که ازم گرفتند...الان میخواهم بگم درسته ۶ ماه باعث شدو همه اعتقاداتم برا راستگویی و صادق بودن و بخشیدن زیر سوال بره برا خودم..چون جواب معکوس میگرفتم...درسته عشق نابودم کرد

اما.....اما........به خوبیهاشم فکر میکنم...همین عشقی که منو تبدیل به یه جسد کرده...همین عشقی که میخواست تو سختیها و تنهاهیها محرمم باشه اما نمکه زخمم شد

به من یه چیزهایی داد..

یه برادر عزیز که نمیتونم اسمشو بیارم ناراحت میشه یا نه..اما میگم..سبحان عزیز و. ۲ دوست و خواهر عزیز به اسم و حیده  و فاطیه عزیزم رو

پس فقط نباید بدیهارو دید....من بی انصاف نیستم فقط کاری کردی که بدیها به چشم بیاد

                           **************************************

         به اون شخصم میگم...نگران نباش دیگه آپهای اینجوری  نمیکنم..با اونکه الان دارم اینارو مینویسم چشمانم پر از اشکه...با اونکه آیندهای بران نگذاشتی...با اونکه آرزو رو کشتی..و تلاش نکردی برای اثبات عشق...و جواب بخشش های منو طوری دادی که پشیمون از بخشش بشم..

اما بازم با این حرفها هروقط میام یادت کنم سعی میکنم به زخمهایی که بهم زدی نگاه نکنم به لحظهای کوتاه کوتاهی که تو این همه درد گم بود فکر میکنم..لحظههای خوب.....و سعی میکنم تورو تو لحظها به یاد بیارم ..تا مبادا نا خواسته آهی از دلم بیرون بیاد....خودتم میدونی چقدر این لحظهها کم بود که گم شدن از مغزمون ..اما من .........و به خاطر اون ثانیه ها ازت تشکر میکنم و

 از ته دل آرزوی خوشبختیتو دارم...اینم میزارم پا حکمت خدا که خواسته من  عوض بشم...اینم برای تو

مث آینه شکستم ، تو ندیدی
صدای شکستنم رو نشنیدی
یادته بهت می گفتم نمی مونی
دیدی آخرش به حرف من رسیدی

 پیچکای باغچه مون خشک شدو پژمرد
خاطرات ما رو توی قصه ها برد
دلی که حتی به حرفای تو خوش بود
دیدی آخرش چه جور تو دست تو مُرد

منو دادی به بهانه ، به یه حرف عاشقانه
چه فروختی من و آسون ، زیر قیمت هیچ و ارزون
آروم آروم بازی بازی ، زندگیم دادی به بازی
ما که باختیم و تموم شد ، الهی خودت نبازی

تو نبودی ، تو ندیدی ، بغض و هق هق نشنیدی
واسه بودن تو موندم ، تو چه بیخیال پریدی
رفتی و زدی شکستی ، گلدون اقاقیا رو
چه کنم با باغ بی گل ، باغ سرد بی بهارو....

قصه داره تموم میشه مثل تموم قصه ها
فقط واسم دعا کنین اول خدا بعدم شما....