و موهايم را پريشان مي كند و اشكهايم را بر گونه مي خشكاند.

بگو ببينم اصلآ چيزي يادت مي آيد؟ به ياد داري؟ياد داري؟

چقدر حرف دارم من

دلم مي خواهد بپرسم چقدر طول كشيد تا مرا رساندي به اينجا كه الان ايستاده ام؟

به گمانم تو يك مژه بر هم زدي و يك جمله نوشتي و آسمان باريد بر سرمن.

آسمان باريد ودنیای من متروك شد. گم شد. فراموش شد

حالا هي روزمي شود.روزبرفي مي شود.

تا كاغذهاي پريشان را نگاه كنم و دست در موهايم بكشم و آرزو كنم كه كاش اشكي داشتم.

دلم مي خواهد بپرسم تا اين تاريكي كه مرا به آن راندي چند دست فاصله بود؟

بهشت من دوزخ شد و شعله سركشيد. سوخت.سوزاند

حالا هي تاريك مي شود. روز تاريك مي شود.

.حرف............دلم مي خواهد بپرسم...........نه.....نمی پرسم....