سلام دوستان خوبم...بعد ۱۰ روز آپ نکردن دوباره اومدم....من تصمیم داشتم آپ نکنم..و خداحافظی کردم...اما یکی از دوستانم متنم را عوض کرد....امشب دلم گرفته بود...اومدم یه سری به وبلاگم بزنم....یکی از نظرات خیلی به فکرم برد....دوست عزیزم نوشته بود نمی تونم اینجا بمونم...کل نظرش همین بود....یادم اومد من چقدر این وبلاگ دوست داشتم..و تمام تلاشم این بود که همه وقتی وارد وبلاگم میشن خاطراتشون زنده بشه ...نه این که دلشون بگیره و زود برن....اگه وبلاگم غیر قابل تحمل شده پس خودم هم به زودی اینجوری میشم...پس تصمیم گرفتم بازم بنویسم...اما تمام سعیم میکنم که خستگیهام و دردهام ، توی نوشته هام پیدا نباشه....خیلی سخته...اما نظرسلمان عزیزکار دستم داد...برا اینکه جو عوض بشه یک مطلب  از اشو مینویسم...اینم تقریبا جواب کسانی میشه که بهم میگن چرا اینقدر  اعتمادمیکنی...و بزرگترین اشتباهت سادگیت هست

ابله کسی هست که مدام اعتماد میکند..ابله کسی هست که به رغم تمام تجارب خویش بازم اعتماد میکند..اورا فریب می دهید به شما اعتماد می کند...باز او را فریب می دهید..و او اعتماد می کند..دوباره او را فریب می دهید و او اعتماد می کند...سپس می گوید او یک ابله است..او نمی آموزد...نه.....اعتماد او عظیم است..اعتماد او چنان خالص است که هیچکی نمی تواند او را آلوده کند......به مفهوم تائو یک ابله باش...سعی نکن دیواری از دانش پیرامون خود ایجاد کنی..هر تجربه ای که سراغت می آید بگذار بیاید...و سپس آن را رها کن....ذهن خود را مدام پاک کن...در برابر گذشته بمیر تا درحال بمانی،اینجا و هم اکنون...گوئی دوباره متولد شده ای،گوئی یک نوزاد هستی.در آغاز کار بسار دشوار خواهد بود.همه جهانیان از تو سوء استفاده خواهند کرد..بگذار بکنند..بیچاره ها ..... حتی اگر مورد فریب و نیرنگ و سرقت قرار گرفتی ..بگذار اینها اتفاق بیفتد..زیرا آنچه که براستی ازان توست نمی تواند به سرغت برود..آنچه که براستی از آن توست را هیچکس نمی تواند از تو بروباید...

سخته...با اونکه خیلی منم چوب اعتمادم را خوردم..اما بازم اعتماد میکنم...و می دونم به زودی بازم چوبش خواهم خورد...اما اعتماد کردن خیلی زیباست.می خواهم بازم اعتماد کنم  حتی با اونکه می دونم چه عاقبت سختی در انتظارم خواهد بود

سلام دوستان عزیزم که من همراهی میکنید.بازم یک مطلب از اوشو انتخاب کردم  که باور کردنش کمک میکنه.به  من که کمک کرد تا تحملم بیشتر بشه. شما هم امتحان کنید..........

به امواج اقیانوس نگاه کنید.هرچه موجها بالاتر میروند،فرودی که بدنبال آن فرا میرسد،عمیق تر است.زمانی تو موجی،و زمان دیگر گودی خالی ای هستی که پس از آن فرا میرسد.از هردوی اینها لذت ببرـبه هیچ یک از آنها معتاد نشو.نگو دوست دارم همیشه در اوج باشم.این ممکن نیست.صرفا این واقعیت را ببین:این ممکن نیست.هرگز چنین چیزی رخ نداده و هر گز نخواهد داد.این به سادگی غیر ممکن است ـ جزو امور طبیعت نیست.پس باید چکار کرد؟                                                                   از اوج قله تا زمانی که ادامه دارد لذت ببرو وقتی نوبت دره فرا رسیدـ از دره لذت ببر.دره چه اشکالی دارد؟  پایین بودن چه اشکالی دارد؟ آن به معنی استراحت است.قله یعنی هیجان، و هیچ کس نمی تواند مدام در هیجان باشد.                                                                                                     اگر این مطلب را در ذهنت نگه داری، واز قطره قطره که اینک تجربه می کنی لذت ببری،می توانی بدون هیچ تاسفی با آینده همان گونه که هست مواجه شوی.اما وسوسه نشو وسعی نکن به موفقیت چنگ بیندازی،یا آن را با پوششی از مواد دوام بپوشانی تا برای ابد ادامه پیدا کند.بزرگترین حکمتی که در رابطه با تمام پدیده ها در زندگیت باید به خاطر داشته باشی،چه دره چه قله ،این است:((این نیز بگذرد))  میدونم خیلی سخته و گفتنش راحت. ولی اگه چند بار تو مشکلات یادت بیاد عادت می کنی و راحت میشه. بعد خودت از صبور بودن خودت خوشت میاد.موفق باشید