دختر تنها

آخرین آپ تنهایی

arezoo24 — Sat, 06 Oct 2007 08:54:18 GMT

سلام عزیزان

آره برگشتم اما این بار یه جور دیگه....نه اینکه فکر کنید از تنهایی در اومدم..نه..

اما تو این ۱ سال زجرهایی کشیدم که تو همه غمهای ۲۵ سال زندگیمو حتی فوت خواهر و پدرم را جمع کنم به پای این گریه ها و زجرهای ۹ ماه پیش نمیرسه

دیروز دوباره خدا منو برگردوند...وو به من خیلی چیزارو فهموند...دیروز همه فکر کردن من میمیرم یا اگه زنده بمونم از گردن به پاین کاملا فلج میشم...معجزه خدا رو تو اشکهای مادرم و خواهرم دیدم...و شب مرخص شدم ..در عین نا باوری...تو این ۲ ماه دومین باری بود که به مرگ نزدیک شدم و برگشتم

برا همین چون خدا به من زندگیه دوباره داد منهم میخواهم کاملا عوضش کنم...تنها هستم اما از تنهای دیگه حرف نزنم و به کسانی که مثل خودم زجر کشیدن با تجربه ای که پیدا کردم با تمام وجود کمک کنم

پس در اوج تنهایی زندگی میکنم که دیگه توش غم نباشه من دباره متولد شدم.....

به همین خاطر و بلاگ دختر تنها رو به حال خودش رها میکنم هر وقط دلم گرفت بهش سری میزنم و

وبلاگ جدیدمو برا کمک به همه عزیزانم و خواهر و برادرام شروع میکنم...لطفا اونم لینک کنید چون من اونجام رو اسمش کلیک کنید تا باز شه و لینکش کنید به همتونم سر میزنم و جبران اومدناتونو میکنم

خیلی دوستون دارم

دختر شب رو این اسم کلیک کنید

اگه باز نشد با کلیک کردن ...لطفا آدرس www.arezooyeziba.blogfa.com را بزنید و لینکش کنید. اونجا منتظر نظراتون هستم

اینم آخرین شعر دختر تنها و تنهاییش

در هر غروب..در امتداد شب

منهستم و تمامت تنهایی

با خویشتن نشستن..در خویشتن شکستن

این راز سر به مهر..تا کی درون سینه نهفهتن..گفتن

یاری کن..مرا به گفتن این راز باز یاری کن

ای روی تو به تیره شبان آفتاب روز

میخواهمت هنوز

تو اون یکی وبلاگ میبینمتون

آی مردم مردم از دست مرد نامردم

arezoo24 — Tue, 18 Sep 2007 03:13:18 GMT

بی تو بودن چقدر سخته

با تو بودن هم خودش محاله

همه چيز بارها تمام شد،
و باز آغاز شد
همچو آفتاب
اما اين بار غروب مرا هيچ نفهميد
تنها بر من تاخت ...

آفتابی در اين آسمان بود،
با من هست
اما برای ...

اما
ای خورشيد
خوب می دانی که
لحظه لحظه بر من تابيدی و مي تابی
می دانی در سايه ات
لحظه لحظه غرق بودم

آن غرق شدن ها اگر از قلبم نبود
تو از چشمانم می خواندی!

می دانم که خوب می دانی ...

چقدر حرف دارم من. دلم مي خواهد فرياد بزنم.

حالا هي شب مي شود.

شب مي شود و من در مسير اين باد نشسته ام كه كاغذهايم را پريشان مي كند

و موهايم را پريشان مي كند و اشكهايم را بر گونه مي خشكاند.

بگو ببينم اصلآ چيزي يادت مي آيد؟ به ياد داري؟ياد داري؟

چقدر حرف دارم من

دلم مي خواهد بپرسم چقدر طول كشيد تا مرا رساندي به اينجا كه الان ايستاده ام؟

به گمانم تو يك مژه بر هم زدي و يك جمله نوشتي و آسمان باريد بر سرمن.

آسمان باريد ودنیای من متروك شد. گم شد. فراموش شد

حالا هي روزمي شود.روزبرفي مي شود.

شب برفي مي شود و من پشت به باد ايستاده ام

تا كاغذهاي پريشان را نگاه كنم و دست در موهايم بكشم و آرزو كنم كه كاش اشكي داشتم.

چقدر حرف. . . . ......

دلم مي خواهد بپرسم تا اين تاريكي كه مرا به آن راندي چند دست فاصله بود؟

چند مشت؟ چند پنجه؟

به گمانم سرت را برگرداندي و پشت به ماه كردي و دوزخ شد بهشت من

بهشت من دوزخ شد و شعله سركشيد. سوخت.سوزاند

حالا هي تاريك مي شود. روز تاريك مي شود.

روز برفي متروك و گم شدهُ من تاريك و فراموش مي شود

.حرف............دلم مي خواهد بپرسم...........نه.....نمی پرسم....

تنم پر از درد روحم پر از زخم فقط به خاطر سکوتم در مقابلی نامردیها و سو’ استفاده از سکوتم

arezoo24 — Tue, 26 Jun 2007 08:56:18 GMT

اينجا ستاره ها همه خاموشند، اينجا فرشته ها همه گريانند

اينجا شكوفه هاي گل مريم، بي قدرتر ز خار بيابانند

اينجا نشسته بر سر هر راهي، ديو دروغ و ننگ و رياكاري

در آسمان تيره نمي بينم، نوري ز صبح بيداري

آن داغ ننگ خورده كه مي خنديد، بر طعنه هاي بيهوده من بودم

گفتم كه بانگ هستي خود باشم، اما دريغ و ننگ كه زن بودم

بگذار كه دوباره شود لبريز، چشمان من ز دانهء شبنمها

آه که چه بیرمق و زخم خوردم

تنها گناهم این بود که زن بودم

تنها گناهم این بود که عاشقه بی انتظاری بودم

افسوس که عشقو نفهمیدن

افسوس که فکر میکنند فهمیدن

اما تلبکارانه میخواهندش

من همیشه بدهکارم...

چون همیشه بی انتظارم

اما از انتظار نداشتنم سوئ استفاده میکنند

خودم را ساخته ام تا بگويم آنچه را باخته ام ، فراموش كرده ام . زندگي ام را به پاي كسي گذاشتم كه دوستش مي داشتم ولي او هيچ وقت مرا همچون من دوست نداشت ,و خیچوقت دوست داشتنم را آنگونه که بود نفهمید و عشق را با لجبازی بخشش را با ضعیف بودنم اشتباه گرفت و زندگیرو بازی!. من زماني به خود نگريستم كه ديگر سينه ام شكافته ، قلبم فشرده و روحم سپرده شده بود . بايد صبر مي كردم تا زخم سينه ام با نمك خوب شود ، با قلبم چه كار مي كردم براي گرم شدن در آفتاب گذاشتمش اما آتش گرفت ، چاره اي نداشتم نيمي از خاكستر قلب سوخته ام را به آب و نيم ديگر را به خاك سپردم و به يادم ماند كه روحم ، روحم ، روح من هيچ موقع ، هيچ وقت و هيچ زماني از او جدا نشد ...و اکنون با تمام نا توانیم میخواهم حقم را از این دنیا بگیرم...چون در تمام امتحانات خدا سر بلند و رو سفید شدم...حتی به قیمت رسیدن به مرگ..من همه سختیهارا با گوشت و روحم چشیدم و درد کشیدم

سلام دوستان عزیزم...شرمندم این مدت نبودم...از فشارهای روحی دچار بیماریهای جسمی شدم که هیچ دکتری سر در نمیورد...کاملا ناتوان و زمین گیر شدم...این یه یاداشت کوچیک برای شما همراهان عزیزمه که خبر برگشتم رو بدم...به زودی به کلبه زیبا و گرم همه شما عزیزان میام...و هر وقت توانایی داشتم قصه این دختر تنها و اتفاقات عجیبی که براش افتادو براتون تعریف میکنم....الان من در خیابانهای انتظار گم شدم..و باید منتظر بمونم کسی منو نجات بده...چون دستانم را به میله سرنوشت بستن...و استقلالم رو گرفتن...و از ترس اینکه مبدا دباره منو از دست بدهند با من مدارا میکنند...چون من براشون مرده بیش نیستم...اما به همینم هم راضی هستن.....و قلبم با زخمهای .....اما شاهد کسانی که فقط در مقابل خنجرهاشون سکوت میکردم و اونها سوئ استفاده میکردن هستم...که خودشون دارن به سزای اعمالشون میرسند و من شاهد خواهم بود....و دعا میکنم زیاد مجازاتشون طولانی نباشه.....خدا تنها حامی من بود و هست.... با کمک اون بر میگردم...هرچند که دلم برای خودم تنگ شده....و خودم را فرامش کردم...چقدر دلم برای اخودم که اینهمه درد کشیدم اما جوز توهین نشنیدم میسوزه...قلبم زخمیه ..میگن ببخش اما بازم خنجر میزنند...دیگه نمیدونم از یه مرده چه انتظاری دارن...1000 خوبی بکن و یه بدی...اونوقط خوبیاتو فراموش میکنند و بعضی وقتها به یاد میارند...اما چه زوود که بی دوام است و دباره آزار میدن

مرگ

arezoo24 — Tue, 24 Apr 2007 14:59:18 GMT

مرگ من روزی فرا خواهد رسید در بهاری روشن از امواج نور

در زمستانی غبار الود و دور یا خزانی خالی از فریادوشور

مرگ من روزی فرا خواهد رسید روزی از این تلخ و شیرین روزها

روز ژوچی همچو روزان دگر سایه ای ز امروزهاو دیروزها

دیدگانم همچو دالانهای تار گونه هایم همچو مرمر های سرد

وقتي به جاي هديه كادوي غم گرفتم وقتي به جاي شادي زانوي غم گرفتم وقتي براي قلبت همسايه اي دگر هست وقتي براي اشكت هم غصه اي دگر هست وقتي براي ديدار وقتي براي من نيست وقتي براي احساس قلبي به نام دل نيست چرا به من نگفتي جشني براي من نيست

وقتی میبینی عشقت که تو یه زمانی زندگیت براش میدادی ..میفهمه اظطراب درد تورو بیشتر میکنه اما با این حال .... ......

وقتی میبینی کسی که حاضر نیستی حتی یک مو از سرش کم بشه .........کاری میکنه که کارت به بیمارستان برسه.......... بجای اینکه کمکت کنه با بیماریت راحت تر کنار بیای

وقتی که همه کست ....میدونه یه دختر ۲۵ ساله از اظطراب کلسترولش به ۲۷۰ برسه یعنی ......... .......

وقتی قسم دادن دیگه چیزی نگو تا اظطرابت بالا نره و تو برای برداشتن شماره چند دقیقه موبایل روشن میکنی .....و حرفهایرو در عین نا باوری برات میفرسته که باورت نمیشه.......    اونوقط گریه میکنی به حال خودت که عاشق چه کسی شدی....کسی که همه عشقتو ندیده گرفته و انکار میکنه و با لجبازی و اذیت میخواهد عشقشو ثابت کنه .... نه عاشق آزار نمیده اونم مکرر

وقتی میبینی از بس نگران اطرافیان بودی قافل از خودت شدیو حالا باید دردهاشو بکشی

وقتی نمیتونی احساس قلبیتو بگی و اون برداشت اشتباه میکنه

و حتی نمیتونی بهش بگی برام مهم نیست دروغ گفتی ..مهم اینکه سالمی و پات خوبه و سلامتی مهمه مثل قبلا

شما باشین چکار میتونین بکنید؟............خودتونو میدین دست بزرگترا تا مواظبتون باشن یکوقت  بدتر نشین.......اما خبر ندارن خیلی وقته مرده متحرک شدین.....وقتی که اون حرفهای ناباورانه زشتو را برات مسیج زد و خوندی ...

چطوردلت اومد؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟

جواب این همه تحمل .... این حرفها بود؟

فقط میگی خداحافظ...

منم میگم خدا نگهدارت باشه و لی شبها تو گریهام بازم دعا میکنم هممونوو هم برادر مو چون همممون تو شرایط سختی هستیم و امیدوارم خدا بهمون صبر بده..شماهم برا من دعا کنید

خداحافظ

یکی میگفت اگه کسی یکنفرو اندازه سر سوزن دوست داشته باشه آّزارش نمیده واذیتش نمی کنه ....تو هیچ شرایطی و بی هیچ بهونه ای.......دیگه چه برسه عاشق باشه....و بدونه طرفش الان ضعیف شده..نه این قابل قبول نیست.این اسمش تنفره نه دوست داشتن

احساس بدیه آدمی که هی خبرای بد بشنوه و کنارشم از نظر روحی تو فشار باشه...دیگه با کدوم نیرو بره و به درمان ادامه بده...

برای همیشه خدا نگهدار ..میسپارمت دست خدا

دوستان مدتی به خاطر خستگی روحی و درگیری با یک سری بیماریهای کوچیک و زخم بزرگ یه عشق.......  نمیتونم بیام امیدوارم منو ببخشیدشاید چند ماه

اما به یادتون هستم.. اگه خدا کمکم کنه سعی میکنم زودتر برگردم

خدا پس کجایی...

arezoo24 — Sun, 08 Apr 2007 17:26:18 GMT

سهم من چيست؟
پنجره اي به سوي باد كه هر وقت مي گشايم تنها صداي سوت غم انگيزي نشانم كند.صداي حزن انگيز پرنده اي كه تا مرا ديد غم انگيز تر بخواندآسماني كه وقتي غم دارم شاد است و وقتي ميخندم مي گريد.دلي كه هيچ وقت مال من نيست.
غريبه هايي كه هيچ وقت آشنا نيستند.ستاره هايي كه هيچ وقت به من چشمك نمي زنند.گلهايي كه به ذوق من عطر افشاني نمي كنند.اگر اينهاست آنچه مي پندارم، سهمم را نمي خواهم...

هيچكس حال تورا وقتي گريه ميكني نمي پرسد؟ همه ميگويند سزايت بود!همه آواز دلت را به تمسخري مي گيرند و صداي هق هقت را وقتي خاموش اشك مي ريزي بي خيال مي گويند هيس! تنهايي تورا باور ندارند و از كنارت مي گذرند و به ياد روزهايي كه در شادي ظاهري ات غرق بودي و كنارشان نبودي ، حالا تلافي مي كنند.نمي دانند در درونت چه آتشي است كه اگر فريادش زني و خواهي كه اندكي از آنرا نشانشان دهي ، ميسوزند

هرکاری کردی خدا چیزی نگفتم...گرفتی فقط تحمل کردم شکستی یواشکی دیگران که نااحت نشن خورده شیشه های قلبمو جارو کردم که کسی نبینه...عزیزانمو گرفتی تو دلم گریه کردم که کسی غمگین نباشه...تو اوج ناراحتی لبخند زدم و به داد دل دیگران رسیدم...اما حالا من کجام....بقیه کجا...نه!نه!جوابم این نبود

هنوز نگرانه اطرافیانم...اما اونا لجبازی میکنند که بیشتر نگران باشم....من آدمم....اما اگه ۱۰ تا خوبی کنم یه بدی دیگه فقط اون بدی حکم اعدامم میشه

خدا چرا چشماتو بستی و میزاری هرکی هر جور که میخواهند آزارم بدن...منی که فقط خوبیشونو میخواستم حتی بد کلی آزاراشون

اصلان هستی...یا فراموش کردی من هستم...هروقت کمک کردم بدی دیدم...هر وقت رو راست بودم..تحمت شنیدم...هروقتگریه کردم باور نکردن منم دل دارم و این اشکها از ته دال میاد...اگه رو راست باشی ازت میترسن...پس کجایی تا منو از این عذابهات خلاص کنی..منکه تا آخرین نفسم جنگیدم...دیگه چی میخواهی

تولد زهرای عزیزمو که 17 ساله شده تبریک میگم.شما هم اینجارو کلیک کنید و به این دختر مهربونه شاد تبریک بگید ..مرسی

سال نو مبارک

arezoo24 — Tue, 20 Mar 2007 23:32:18 GMT

سال نو مبارک

امیدوارم امسال همتون به آرزوهاتون برسین

بیایید با تحویل سال کینهها و بدیهارو از دلمون دور کنیم و سعی کنیم عوض شیم..اشتباهات گذشترو تکرار نکنیم

به همتون سال نورو تبریک میگم

میگن همیشه و همجا خدا با ماست ای غم نکند تو خدا باشی

الان ساعت ۸ شبه و دل من خونتر از گذشته...تنهاتر..خورد شده تر..اما به خودم گفتم درسته تنهام اما دلیل نمیشه عیدی که عاشقش بودم فراموش کنم...برا خودم لباس نو میپوشم و تا تحویل منتظر میمونم..آخه روح بابام و خواهرم اینجان ....به خاطر شادی روح اونها و اینکه خدا قهرش نگیره برا تحویل سال بیدار میمونم

چه زود میگذره...یادم میاد آخرین سال تحویلی که بابام بود کنارمون..همین ساعت بود..یاد ش بخیر تا ۲۲ سالیگیم چشمم به کادوهای رنارنگ سفره بود

بد نیست بعضی وقتها بچه شیم..اما امسال کادوی سال تحویلم گریه است...که زحمت کشیدن زود برام فرستادن...کاش میشد برگشت

خیلی گشتم آهنگی مناسب پیدا کنم برا امشب...اما نشد...شما ببخشید

دوستتون دارم هوارتا

ای خورشید طلوعت را نمی خواهم

آنگاه که اشعه های حیات بخشت را بر زمین سردو بی روح زمستانی ما می پروراندی

آیا نمی دانستی حیاتی را خاموش می کنی

ای خورشید طلوعت را نمی خواهم

وقتی من تنهای تنها در میان گرگهای وحشی زمان رها شدم و بی هیچ کلامی گفتم: تسلیم خورد شدنم را دیدی؟

و ای تو تویی که تنها رهایم کردی

ولی افسوس مهر درشت جدایی را بر پیشانی داشتم ومن تازه امروز با نگاه کردن رد آینه غبار گرفته اتاقم آن را مشاهده کردم و تازه درک کردم که آن را چشمان تیز بین و زیبایت . زمانی دور دیده بود

و کلمه بی شرم تقدیر را مدام در گوشم زمزمه می کرد

و من چه بی خیال و آزاد با تمام امید و آرزو و هر چه در بازو داشتم حفظت می کردم

و با خیالی آسوده به فکر آینده بودم اما نمی دانستم که مرگ عشق نزدیک است

و تو ای خورشید بار دیگر طلوعی خواهی کرد

اما این با طلوعی که در ابتدا مخلس جلوه نخواهد کرد

تا روز پایان .....

و روزها میگذرد از کابوسی که دیدم

روزگاری که هیچ نفهمیدم . گنگ گیج بودم و تنها شب و پرده آرامش بخش ظلمت آن را می دیدم

بله من بازنده تام بودم ......

بازنده ای که سند مرگ را امضا میکرد

خدایا شکرت که مرا این چنین سخت آفریدی

و تنها شب است که از درد من باخبر است

من به اندازه ستارگان آسمان غمگینم .... آیا می شود آن را به شمار آورد؟؟؟...........!!!

یادتون نره برام دعا کنید..منهم همین کارو میکنم

مرگ روح

arezoo24 — Tue, 13 Mar 2007 08:47:18 GMT

هر ثانیه که می گذرد؛ چیزی از تو را با خود می برد!
زمان غارتگر غریبی است.
همه چیز را بی اجازه می برد....
و تنها یک چیز را همیشه فراموش می کند:
حس دوست داشتن تو را.

مهربون ، یه روز تو جهنم همدیگر رو می بینیم! آخه هر دو تامون جهنمی هستیم...تو به جرم این که قلب منو شکستی و دزدیدی ....من به خاطر این که به جای خدا ، تو رو پرستیدم

سلام عزیزان....میدونم خیلی سوال براتون پیش اومده...نمیدونم چرا؟...اما شاید به خاطر دردل های من دل خیلیها هم باز شد...

ازم خواستید درمورد این اشخاصی که با اسمهای مختلف میان و حرفهای عجیب میزنند و یا حتی توهین براتون بگم........یک سریشون که بدون اسم میان ..عزیزترین دوستانمن که تقدیر باعث شده از هم دور شیم و عده دیکه رو نمیشناسم...

اما جو وبلاگ این سری نمیدونم چرا اینجور شد که تو نظرات و لینکها همه باهم دعواشون بشه..و درگیر...یه عده این لحظه رو مناسب دونستن تا دردل کنن حالا یا با من یا مخاطب دیگری...اما من دوست ندارم ..کسی برا انتقامات شخصی خودش محیطیو که همه عزیزانم میان خراب کنه....دوستان عزیز اگه مشکلی باهم دارین به هم چت کنید...اگه هم با من دارین به خودم مستقیم بگین لطفا بی حرمتی نکنید..این بار از دستتون در رفت..اما حرمت وبلاگ نگه دارین و تو وبلاگ به هم بدو بیراه نگین..ممنونم

********************************************

در مورد عشق به رامین عزیز که سوال کرده بود بگم

نمیدونم رامین عزیز چندتای این اشخاص زخم خوردن یا دنیال انتقامن...اما من ایمان دارم دوستان من اینطور نیستند...

اما حکمت خدا تو این بلاهایی که ۶ ماه سرم اورد...جدا از اینکه خوانوادم گرفت این بود که بهم بفهمونه...که اگه صادق بری جلو از بس دنیا پر از فریبه ...باورت نمیکنند و بیشتر ازت میترسند...اگه ببخشی خطاهای بزرگ رو ..نمیگند بخشندست...میگن یه عیبی داره...تو این دنیا مردم براشون دروغ راحتتر قابل قبوله تا راست...اگه راست بگی همه چیزتو میبرن زیر سوال...حق دارن....منهم باید کمی سنگ بشم چون هرچی بخشیدم و صادق بودم بیشتر له شدم....این حکمت خدا بوده...که من از الان سنگ بشم تا بیشتر در آینده ......بعدم من کینهای ندارم...هرچند که امسال سر سفره سال تحویل...سفرهای که همیشه عاشقشبودم ...جز گریه کاری برام نیست...یا به قول مامانم با این وضع که پیش میرم..احتمالن با یه سرم گنده سال تحویل میکنم

آره منم داشتم میشدم مثل خیلیها تا بخواهم انتقام کسی که روحم کشت از بقیه بگیرماعتراف میکنم..اما یه نیرو نگذاشت...اونم عشق به مامانمه...اگه من زیره این همه فشار تو این ۲ سال مخصوصا ۶ ماه آخر دوم اوردم به خاطر مامانم بوده...پس میمونم و نا امیدش نمیکنم....هر چد که سفره امسالمون خالی از همه چیزه..و لبخند زوری من به خاطر مامانم و مامانم هم همینطور....اولین سالیه که حالم از عید بهم میخوره

و اما عشق

شاید وبلاگ من کلی عوض بشه...آخه خودمم عوض میشم...دیگه جایی توش برا عشق نمیمونه..اما آخرین حرفهاممنکه روح و ذوقم مرده...آخه بهد ۲ سال سختی این ۶ ماه نوبر بود سنگم بود آب میشد..الانم که تنها ترین تنها شدم اگه یه زمانی امیدیهم بود که ازم گرفتند...الان میخواهم بگم درسته ۶ ماه باعث شدو همه اعتقاداتم برا راستگویی و صادق بودن و بخشیدن زیر سوال بره برا خودم..چون جواب معکوس میگرفتم...درسته عشق نابودم کرد

اما.....اما........به خوبیهاشم فکر میکنم...همین عشقی که منو تبدیل به یه جسد کرده...همین عشقی که میخواست تو سختیها و تنهاهیها محرمم باشه اما نمکه زخمم شد

به من یه چیزهایی داد..

یه برادر عزیز که نمیتونم اسمشو بیارم ناراحت میشه یا نه..اما میگم..سبحان عزیز و. ۲ دوست و خواهر عزیز به اسم و حیده و فاطیه عزیزم رو

پس فقط نباید بدیهارو دید....من بی انصاف نیستم فقط کاری کردی که بدیها به چشم بیاد

**************************************

به اون شخصم میگم...نگران نباش دیگه آپهای اینجوری نمیکنم..با اونکه الان دارم اینارو مینویسم چشمانم پر از اشکه...با اونکه آیندهای بران نگذاشتی...با اونکه آرزو رو کشتی..و تلاش نکردی برای اثبات عشق...و جواب بخشش های منو طوری دادی که پشیمون از بخشش بشم..

اما بازم با این حرفها هروقط میام یادت کنم سعی میکنم به زخمهایی که بهم زدی نگاه نکنم به لحظهای کوتاه کوتاهی که تو این همه درد گم بود فکر میکنم..لحظههای خوب.....و سعی میکنم تورو تو لحظها به یاد بیارم ..تا مبادا نا خواسته آهی از دلم بیرون بیاد....خودتم میدونی چقدر این لحظهها کم بود که گم شدن از مغزمون ..اما من .........و به خاطر اون ثانیه ها ازت تشکر میکنم و

از ته دل آرزوی خوشبختیتو دارم...اینم میزارم پا حکمت خدا که خواسته من عوض بشم...اینم برای تو

مث آینه شکستم ، تو ندیدی
صدای شکستنم رو نشنیدی
یادته بهت می گفتم نمی مونی
دیدی آخرش به حرف من رسیدی

پیچکای باغچه مون خشک شدو پژمرد
خاطرات ما رو توی قصه ها برد
دلی که حتی به حرفای تو خوش بود
دیدی آخرش چه جور تو دست تو مُرد

منو دادی به بهانه ، به یه حرف عاشقانه
چه فروختی من و آسون ، زیر قیمت هیچ و ارزون
آروم آروم بازی بازی ، زندگیم دادی به بازی
ما که باختیم و تموم شد ، الهی خودت نبازی

تو نبودی ، تو ندیدی ، بغض و هق هق نشنیدی
واسه بودن تو موندم ، تو چه بیخیال پریدی
رفتی و زدی شکستی ، گلدون اقاقیا رو
چه کنم با باغ بی گل ، باغ سرد بی بهارو....

قصه داره تموم میشه مثل تموم قصه ها
فقط واسم دعا کنین اول خدا بعدم شما....

خدا ببخشتت

arezoo24 — Wed, 28 Feb 2007 15:17:18 GMT

حالا من هستم و آسمان..

من هستم و آینده نا معلوم.من هستمو آدمهای رنگارنگ

و نگاهای سرد.من هستم و خدای بینیازم از همه چیزو از همه کس جز تو

خدا.من هستم و قلمم که جز نوشتن چیزی نمیداندو

تو که بارها و بارها نوشتنم را سرزنش کردی و تو که مرا هروز رنجاندی..

و تلافی رنجاندتن بیشتر رنجاندی...تویی که اینقدر مرد نبودی که پای حرفات بایستی

تویی که یک بار مثل یه مرد برای بودن تلاش نکردی...تویی که وقتی داشتن علت این تغیر حالتت رو میپرسیدند..مثل یک مرد بهشون نگفتی علت خودتونین که من تو بدترین شرایط ترد کردین و ۶ ماه منو تو فشار گذاشتین و ترس..و مرگم ترجیح میدادین...علت اون بیگناه نیست که ۶ ماه تو هر شرایطی پا به پام اومد و تنهام نگذاشت..بهشون چرا نگفتی بزرگترین و اصلی ترین شک اونا بودن..فقط چون اونطرف به نفعت بود چشمات رو حقیقت بستی

تویی که بارها قسمه عشقم رو خوردی اما هرجا کم میوردی به اسم ترحم میوردی جلو

اگه اعتقاد به ترحم داری چرا تا حالا مونده بودی...پس ترحم میخواستی؟

اگه هم ترحم نمیخواستی و میدونستی عشقه چرا همیشه وقتی کم میاری میبریش زیر سوال...دل بشکن مهم نیست...عادت کردم..عشقت به من شکستنم بود

عشقی مهم است که به خاطرش بسازی نه نابود کنی

فرق عشق ما همین بود...من میساختم و تو نابود میکردی

میبخشمت..ومیسپارمت دست خدا..

نه خیلی مونده که فرق زندگی و لجبازیو بدونی...

خدا بزرگه...منم آروم میشم...اما خدا نمیبخشتت..دعا میکنم برات

هنوز زوده معنی عشق بفهمی

گور عشقت کندی

دیگر نمینویسم تا ابد زیرا صفحه ذهنت پر شده از تکرار شعر من.اما من هنوز به دنبال حقیقتم...شاید بنویسم تا همه بفهمن یه نفر چقدر میتونه نامرد و ضعیف باشه

خوش باشی

هرچه از بازی این زمانه خسته ام و از بازیچه شدن درمانده.در این اتاق سوت و کور نشسته فکر میکنم هوز شاخه های خسته اما امید فرداهای زیبا با....دارد

بدرود قاتل من...خوشبخت باشی...این بازیتم تموم شد..بیگناه نفر بعد...من سومین قربانی بودم و حالا.....نمیدونستی بازیتو چطور تموم کنی ...چون دیدی همه جوره پاتم...

موفق شدی..جشن بگیر...من عاشق قاتل خودم شدم

شما همه چیز من بردین زیر سوال..صبرم تموم شده..همینطور که الان منو عشقی که به خاطرش هر زجریو تحمل کردم بردین زیر سوال..اشکال نداره...وقتی همتون منو محکوم به نداشتن عشق میکنید..پس دنبال چی میگردین..تمومش کن..میدونم هنوزم چشم دوختی تا کسی زندگی بهت بده....خودت نمیتونی جمش کنی..اما اینبار .........

خدایا شکرت که به این زودی بهم فهموندی قسماش دروغه..و شرایط رو احساساتش اسر میزاره...مرسی تا دیر نشده بهم فهموندی نمیشه به قولهاش اعتماد کرد...اون عوض میشه اما بر حسب شرایط...اگه هم تا حالا رو نکرده بودی برا اینکه تو شرلیط نبودی...منم همون سختیهارو داشتم...اما رو حرفم موندم..با باد زیر قولم نزدم...اگه بخشیدنم از بخشیدنم سوئ استفاده نکردم.

مرسی خدا بهم فهموندی هنوز تو شرایط سخت بازم میتونم ببخشم وو کسی که به سیاهی کشونده منو براش دعا کنم...امتحان سختی بود..

برو به سلامت...خوشبخت بشی...دعا میکنم تو تصمیمت ثابت شی..و قول دروغ نگی...و اگه بخشیدنت رودار نشی...دعا میکنم واقعا یک بار نه از سز لجبازی بلکه واقعا عاشق شی..تا بفهمی

دعا میکنم رنگ عوض نکنی و زندکیو لجبازی نگیری

اگه منم سعی کردم فقط به خاطر عشقم بوده...همون عشقی که میگی ترحم

اما اگه هم ترحم بود من به عشق تبدیل کردم و پا درداش نشستم..اما تو به تنفر تبدیل کردی و هروز آزار دادی..نکنه باورت شده .........

اگه از گناهات میگذشتم به خاطر عشق بود...همون چیزی که تو هنوز معنیشو نمیدونی

با تما م کم گذاشتنات و آزارات بازم خواستمت..عاشق بودم..فقط در مقابل اینهمه زجرخواستم محکم باشی و دیگه اشتباه نکنی ولی.........

خوشبخت بشی عشقه........خدا نگه دار تا ........

دوستانم برام دعا کنید که از این امتحان هم سر بلند بیرون بیام

مرد بخواهد در آخرین لحظه زندگیشو جم میکنه

آخه چرا

arezoo24 — Sun, 11 Feb 2007 17:23:18 GMT

سلام دوباره

نمیخواستم به این زودیها آپ کنم....اما یه چیزی ته دلم باعث شد آپ کنم..میخواهم با خدا حرف بزنم...منم از درد دل خسته شدم...فقط امشب میخواهم با خدا ........

راستی الان باید از حومی عزیزم که اینقدر به من لطف کرد..خواهرم مرجان که تنهام نگذاشت..مرد تنها که همیشه همدردی کرده و یاسر مهربون که همیشه شرمندم کرده و رامین و وحید که برادران مهربونم هستن و تو لعبت عزیزم که همیشه به یاد و دلتنگتم تشکر کنم...امیدوارم مهربونیهاتونو جبران کنم

همیشه تو همه کارهای خدا حکمتی بوده...منم منکر نمیشم...اما یه مدتی داشت منو از خودش دور میکرد

آره خدا من برگشتم اما از یه طریق دیگه...اما کلی سوال دارم ازت.....اینکه من اگر هم گناهی کرده بودم و خبر نداشتم نباید اینقدر منو آزار که بازم لطفته بهم میدادی....میدونید دوستان....بعضی وقتها خدا مارو امتحان میکنه...اما نه امتحانی که دیگه چیزی ازت بمونه...اعتقاد داشتم اگه دانهای بکاهری میتونی برداشت کنی...خوب منم باید به کسانی که کمک میخواستن کمک میکردم تا دانه را کاشته باشم و محصولشم کمک خدا به من باشه که برداشت کنم..اما اینقدر به من فشار اومد که دیگه آرز.یی نداشتم که بخواهم برداشت کنم...پس کاشتم تا اگه شد یه زمانی برا دل کس دیگری این برداشتو از خدا بخواهم...

اصلا این شده بود لذت..آخه خانواده من در حد یه پسری که بخواد زن بگیره ساپردم کرده بودن...نه غم پناهگاه و نه غم روزیو داشتم...هرچند که همه میدیدن اینها هم برام ارزش ندارن..من فقط یه دل خوش میخواستم ..که هنوز نداده بود..پس منم با همین شرایط ادامه دادم..اما خیلیها بهم ظربه زدن...همیشه حرف مامانم تو گوشم بود که اگه کسی بهت بدی کرد خوبیشو بخواه..بگم...منم یه دختر آدی مثل همه دخترهام نه چیزی اضافه دارم نه مشکلی...نمیدونستم چرا مامانم اینو بهم گفت...اما بعد چند بار بخشیدن دیگران یه احساس قشنگی پیدا کردم...میدیدم وقتی میرم پیش خدا دعا..رو. سفیدم..بعدشم خواهرم بهم یاد داد که اگه با کسی دشمن شدی همون موقع بقلش کن و حرف بزن...این کارم کردم و بازم دیدم چقدر آروومم...چون دیگه نه دشمنی دارم و نه از دست کسی ناراحتم...

خوب به اتفاقاتی که برام می افتاد عادت کردم و همیشه میگفتم بلاخره بعد این همه سختی خوشی هم میاد...البته گله میکردم...آخه خدا عزیزانم داشت میگرفت...این سرطان پدر و خواهر و حالا عموم داره ازم میگیره

بگذریم تو این دوران با تنهایی خودم سر میکردم و تنها دلخوشیو این بود که به درده کسی بخورم..اما دیدم انگار خودمم یه احساسی پیدا کردم و برا خودم کمکم نیاز به دعا دارم...آره عشق اومد...خدایا یادته چقدر ازت خواست که اگه جواب دعاهام نمیدی حداقل مشکلاتم بیشتر نکن...از خدا شاکی شدم..اون موقع وقت عاشقی نبود..اما بعد دیدم کار از کار داره میگذره...خدایا ازت تمنا کردم اگه عاشقم میکنی عاشقی باشه که بهم آرامش بده...پس عشقی که بهم دادی را قبول کردم به امید اینکه به صلاحمه و خودت بعد این همه سختی هوامو داری.....

مرسی خدا.........از همون روز اول جلو پام سنگ انداختی...گفتم چون خدا میدونه من دیگه تحمل ندارم پس سختی بهم نمیده ...این نعمتشه پس باید سختیهاشو تحمل کنم و بجنگم...احتمالا جواب دعاهامه....دومین سنگ انداختی...بازم برش داشتم...سومین سنگو وقتی فهمیدم که با تلفن بهم خبر دادن به خاطر مشکل مالی از هدفم دور میشم...اینم برداشتم...چند روز بعدش سنگ بزرگتری انداختی که باعث شد شخصیتم نشونه بگیره واونم به خاطر نا آگاهی...یادت میاد خدا برگشتم گفتم آخه اگه میخواستی سنگ بندازی چراعشق دادی...بعدشم چرا من همش باید سنگارو بردارم.....اما جوابی ندادی...با هر بدبختی و کلی آزار و اذیتی که از جانب یه عده از همه جا بیخبر میشدم..رفتیم به مقصدی که فکر میکردم خوشبختی که بعد این همه فشار بهم ندا داده بودی اونجاست ........اما بعد این همه مشکلات و سنگها تازه فهمیدیم اونجا مقصد نیست بلکه یه بیراهبود...یادت خدا چقدر منو برا رسیدن به اونجا پیچوندی...چقدر دل منشکستن ...چقدر باهام با روحم و احساساتم بازی کردن...اما من بازم از راهم دور نشدم...چون میگفتم خدا این عشق به من ناخواسته هدیه داده پس توش حکمت و شادی هست

پس همه چیزو تحمل کردم در حالی که زانوهام میلرزید...اما کاش یه کم اطرافیان منصف بودن و میدیدن بعد این همه بلا و بد قولی منم حق دارم خسته و عصبی شم...مثل اینه که بزنی پا عزیزتو بشکونی و فلج کنی...بعد هم هروز بهش گله کنی چرا فلجی...آخه با مرام ...با خدا ...خودت فلجش کردی...اونم صداش در نیومد بازم با این حال داره پا به پات خودشو با اون پای فلجی که در مقابل عشقش بهش دادی میکشونه و گله نکرده...و تردت نکرده که چرا فلجم کردی ..حق داره بعضی وقتها بشینه...یا از درد کمی ناله کنه...حتی ازت یه ویلچر یا ماشینم نخواست که فلجش کردی ...حداقل با اون ببریش...پیاده و لنگون اومد..به امید اینکه اگه خسته شد چند دقیقه دستشو بگیری و به جا عصا کمکش کنی که بیاد...اما تو با انصاف این کارو نمکردی ...حتی سنگ هم مینداختی جلو پاش...بعدم اگه اون اعتراض میکرد میگفتی داری بهم فشار میاری...با مرام فلجش کردی ...هیچ کاریم براش نکردی ..هی هم سنگ گذاشتی ..خوب خسته میشه و میشینه.....وقتی میبینه که با کسی که همسفر شده تا حالا همه چیزشو دروغ گفته...بگذریم

خدایا یادت میاد وقتی دست از پا درازتر برگشتم خبر خواهرم رسید و من دیدم همه کابوسهام داره به واقعیت تبدیل میشه...وقتی که مادرم رو گرفته بودم که میخواست جا خواهرم بره تو قبر و بخوابه..با خودم عهد کردم تو هیچ مشکلاتی به مرگ فکر نکنم...چون عزیزان اطرافم آزار میدم...قبلا ها برا بابام قسم خورده بودم که جلو مامانم گریه نکنم...پس همه را ریختم تو خودم..اما یه خلوتی داشتم که اونجا تخلیه بشم..اما به خاطر عشق اونجا هم دیگه نشد تخلیه بشم...

خدایا یادت هست؟تو تها شاهدی بودی که میدیدی از تو دارم له میشم و هیچکس نمیفهمه...گفتم اینم قسمت بوده...اما چرا تو این سن...که دیگه من .......بازم رفتم جلو ...هی سنگ و هی برداشتنسنگ...خدا خودت بشمار ببین روزی اومد که تو سنگ نندازی؟بازم شکرت با اونکه داشتم له میشدم و به آرامش که خیلی ازم دور بود نیاز داشتم...بازم با آنگیزه به فکر سرو سامان دادن زندگی بودم...هرچند که شبها فقط برا سلامتی مامانم از ترس گریم میگرفت...اما اون با معرفتهایی که دورو برم بودن از من انتظار داشتن من بیشتر از اینها مایه بگذارم...به خودت قسم که اگه اونا تو شرایط من بودن حتمی ۱ ماه رو تخت بیمارستان افتاده بودن....خدا دیدی که تحمل کردم...قبول دارم چندبار به خاطر پای لنگم و فشارهای روحیم شکایت کردم...و این شکایتها باعث ناراحتی شد...اما آخه چرا مشکلات برا من میفرستادی که حل کنم...یه کمیشم اونا باید حل میکردن...بعدم که اون با معرفتها وقتی از خانواده یا مشکلات کاری خودشون که من کوچکترین تاثیری روش نداشتم خسته میشدن تلافیشو سر من در میووردن...خدایا نکنه منم باید هروز آه ناله کنم و خودم بزنم زمین و جیق بکشم از مشکلات تا اینقدر ازم انتظار نداشته باشن؟ یا اگه منم شکایت کردم براشون مثل این نباشه که جرم کردم؟؟؟؟؟

اون عشقی که منو فلج کرد ..خودتم شاهدی من ازش هیچی نخواستم و لنگون لنگون باهاش رفتم...هیچوقت بهم حق نداد که منم ممکنه از درد پایی که اون فلج کرده فریاد بکشم...اگر هم نشستم پا این نگذاشت که بابا خسته شدم تو که منو رو کولت نمی کشی ..خدای مهربون هم که سرم میباره امتحاناتشو...عشقم بردی زیر سوال..همه چیزم بردی زیز سوال...آخه موءمن وقتی پام فلج کردی من ازت چی خواستم؟//فقط گفتم اگه خسته شدم و خواستم از درد ناله کنم درک کن...این از درد روزگاره و هدیه تو....نه اینکه محکومم کنی...گفتم با این پای لنگم که داره فشارش اونم لنگ میکنه همه جا میام...تو فقط بهم سنگ هدیه دادی...اما من فقط ازت میخواهم اگه خسته شدم چند لحظه بهم تحمل استراحت بدب...آره رو تو هم فشار بود...فشارهایی که رو تو بود رو منم بود به اضافه اینکه تلافی فشاراتم رو من در میووردی...من گفتم فقط این همه سختیرو به شرطی تحمل میکنم که اگه نکشیدم بیای دستمو بگیری و برا مدت کوتاهی عصا بشی...نگفتم پامو برگردون...نگفتم دیه بده...اما وقتی خسته شدم و خواستم برا چند لحظه عصام بشی و کمک کنی این فشارهای روحی رو که داره منفجرم میکنه ...این کوله پشتی که پر از غمه و من رو دوشم دارم سنگینیشو میکشم کمی خالی کنم...دیدم تو زودتر نشستی..و دستم نگرفتی و منو به همه چیز محکوم کردی..

با معرفت..مهربون ...این رسم رفاقت و مرام نیست...اگه من ازت پام نخواستم...دلیل نمیشه پر توقع شی....آره منم بعضی وقتها از درد داد میزدم...اما درک کن...تو که مسکن به من نمیدادی...تازه هی سنگ مینداختی...پس باید بهم حق میدادی که داد بزنم از درد..به خدا من آدمم...به خدا من یه دخترم...و انتظار دارم مردها که به عنوان تکیه گاه میان صبورتر باشن...منو ببخش که از درد پایی که بهم هدیه دادی چند بار گله کردم یا نشستم یا داد زدم و اعصابت خورد شد...اما تو خودت منو به این روز در اوردی..اگه نمیتونستی درستش کنی حداقل کمی باید درد کشیدن من تحمل کنی؟؟تو که اینقدر مهربونی پس چرا به ما که رسید ؟

.

اما حالا دیگه به چه امیدی ای خدای مهریون چطور با این پای شلم که جدیدن بهم هدیه دادی خودم تومشکلات و سنگهات بکشونم؟...خدای مهربون من تنها امیدم این بود که اگه روزی بریدم اون میشه عصام تا دوباره جون بگیرم....اما بارها و بارها بهم ثابت شد نباید توقع عصا داشته باشم...حتی گله...گله کردن من مثله قتل میمونه

اشکال نداره خدا...تقدیرم این بود که تا اینجا بیام و اینجا بشینم...باشه میشینم..لابد مقصدم اینجاست...لابد حکمتت این بوده که من فلج شم و به اینجا برسم و بشینم..اونم یه واسطه بوده....میشینم منتظر میمونم ببینم قراره چه اتفاق دیگهای از خدا برام پیش بیاد.....و اون کسی که فلجم کردو به خودت میسپارم ودیگه ناراحت نیستم که چرا این کارو کرد و چرا حداقل عصام نشد...من که با تمام دردام پا به پاش میرفتم و خودش لجبازی کرد...الانم داره لجبازی میکنه......خدا اونم عذاب کشیده....ببخش همه مارو...و به هممون صبر بده...و کمی هم چشم یه عده را باز کنراستی این یه داستان یا تشبیح سازی بودفکر نکنین من فلج شدماز روح فلج شدم

اما دوستای خوبم...کاش بدونیم که همیشه همه چیز اونجوری که بخواهیم نیست...همیشه همه مثل پدر و مادر نیستن که اگه با قد یا لجبازی ترکشون کنیم ...بدونیم هر موقع بر گردیم...مارو مثل اول میپزیرن...یا همیشه این نیست که اگه ۲ ماه دوستانت را بی خبر بگذاری و برگردی اونها با آغوش باز و دلتنگی بپذیرنت ...بعضی وقتها لجبازی و ترک کردن باعث میشه زمونه خیلیهارو نا خواسته بگیره....بعضی وقتها خدا به ما جا برا جبران کردن پشیمونی نمیده...چون خیلی دیر میشه...اگه بارها یاد گرفتید که برا عزیزانتون ناز کنید یا از رو لجبازی پا رو همه چیز بگذارید و ترکشون کنید و بعد مدتی برگشتید و همه چیز نه تنها دست نخورده بلکه بهتر شده...فکر نکنید همیشه همینه...بگذارید پا اینکه خدا خیلی دوستتون داشته..و ممکنه دیگه این شانس نده....پس از شانسهای خدا سوء استفاده نکنیم...و اصلا قد بودن و لجبازی و پا گذاشتن رو هر چیزیو(بر اساس)شرایط تو زندگیمون حذف کنیم...و ازز کوتاه اومدن خدا سوء استفاده نکنیم....همیشه همه چیز ثابت نمیمونه تا ما سرمون به سنگ بخوره...زمونه بد با ما بازی میکنه و همیشه جا حسرت برامون میگذاره...یه بار جستی ملخک...۲ بار جستی........اینو از منی که خدا منو تو حسرت پدر و خواهر و...گذاشت قبول کنید..خواهر کوچیکتوننگذارین حتمی خدا یه بار یه چیزو ازتون بگیره تا اونوقت بفهمین دنیا جای بازی کردن ناز کردن نیست...اگه هرکی رو له کردی و بعد برگشتی دیدی هست ...خدارو شکر کن...اما بد عادت نشو...اون شانست بوده

این اهنگم تقدیم به...........اما به جا (باشه هرچی تو میخواهی) باید بزارین(اگه اخلاق و حرفاتو عوض کردی .بسه بازی دادن )...خودتون جای گزین کنید

من برگشتم

arezoo24 — Sun, 04 Feb 2007 11:34:18 GMT

تنها بودم
اما تنها نگذاشتم
کس نفهمید و من ........................................................................

خدایا نگذار هیچکدوم ازبنده هات با روح و احساس و آبروی کسی بازی کنه

سلام به همه شماها که تو این ۶ ماه منو از یاد نبردید..من به اینترنت دسترسی نداشتم..تا ۱ ماه پیش..اما بازم خدا نگذاشت آپ کنم..این دختر تنها برگشت..اما ازش چیزی نموده..اما به خاطر اینکه شرمنده شماها نشم آپ میکنم..تا بگم من بخدا همیشه به یادتون بودم و دل تتنگ..خیلیها فراموشم کردن..اما خیلی ها هنوز یادم هستن..و من نمیدونم چه جوری از خجالتتون در بیام

مرجان عزیزم..من همیشه به امید حرفهای تو نیرو میگرفتم ...مرجان عزیزم من آدرس میلتو گم کردم..شرمندمهمیشه دلم میخواست باهات در تماس باشم..اما منو ببخش..که نتونستم جوابتو بدم..بخدا تو شرایط بدی بودم..الانم اگه آپ میکنم به خاطر تو و بقیه مهربونهاست..وگرنه خاطره خوبی از اینترنت ندارم...حتما برام میلتو بگذار

چندتا از دوستانم ازم خبر حال خواهرمو گرفتن ....باید بگم ۳ ماه پیش راحت شد..و بلاخره مارو تنها گذاشت..وکلی غم برا مامانم

منم تو این مدت هروزم جهنم بود..اینقدر غم داشتم که غم خواهرم توش گم بود...۶ ماه آوارگی کشیدم ...نمیدونم ...اما شاید یه زمانی خلاصه ماجرا را بگم

الانم تو بدترین شرایط که فکرم پر از غم و مشکلاته باید از یه دو راهی بگذرم..که هر دو تا راه پر از سختی و مشکلاته...و من ۱ ماه وقت دارم سر نوشتم انتخاب کنم....اونم سرنوشتی که بازم پر از ترسه

خسته شدم..وقتی ۶ ماه پیش گفتم خسته شدم..خدا منو تو شرایطی انداخت که با زندگی بجنگم...و هروز کارم گریه بشه..منم جنگیدم..اما خواهرم هم ازم گرفت..بازم تحمل کردم..اما منو نگران مادرم کرد..بازم جنگیدم...منو تو شرایطی گذاشت که به خاطر لجبازی یک عده من قربانی شم و بهم فشار بیارن ...اونقدر فشار که دلم میخواست زندگیمو تموم کنم..اما به جا اینکه یه آرامش کوچیک بهم بده منو تو شرایطی قرار داده..که خدا نکنه هیچ بنده ایشو قرار بده....

اخه خدایا تا کی؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟ مگه من با بنده های دیگت چه فرقی دارم که اینقدر امتحانم میکنی...من چه گناهی کردم که باید اینقدر امتحانهای سخت بشم ..من که هرکی بهم بدی کرد بازم خوبیشو خواستم..پس چرا باید هری که میرسه یه تیکه از وجودمو بکنه ..چرا به خاطر لجبازی و آگاه نبودن یه عده مورد توهین و قضاوت قرار بگیرم..چون تنهایی دارم مشکلاتم پیش میبرم؟خسته شدم خدا.........میفهمی؟؟؟؟؟ خسته شدم .....بیشتر از اونیکه کسی تصورش کنه...کی میخواهی یه زندگی خیلی ساده و آروم بهم بدی...تا کی باید غم داشته باشم...تا کی باید قربانی باشم...خدا میشنوی....خستم..خستم..هروقت اینو گفتم بازم بلا سرم اومد...به خدا خستم...اگه میخواهی انکارو کنی منو بکش و ببر ....خدایا یه بار به حرفم گوش کن ...دیگه پاهای من توانایی نداره..تا اینجا با این پاهای خستم اومدم...از اینجا به بعد خودت باید کمک کنی...خودت بهتر از هر کس میدونی به ته خط رسیدم..منو از این جهنم نجات بده..........

دوستان عزیزم....سعی میکنم به وبلاگاتون بیام و شخصا از خجالتتون در بیام و از تون تشکر کنم

فکر نکنید بی معرفتم...دوستتون دارم...شماها تنها دلخوشیهای من هستین

نمي بخشمت .... بخاطر تمام خنده هايي كه از صورتم گرفتي .... بخاطر تمام غمهايي كه بر صورتم نشاندي .... نمي بخشمت .... بخاطر دلي كه برايم شكستي .... .. بخاطر احساسي كه برايم پرپر كردي ..... نمي بخشمت .... بخاطر زخمي كه بر وجودم نشاندي ..... بخاطر نمكي كه بر زخمم گذاردي ....نمی بخشمت.....به خاطر تحمتهایی که به من زدی...به خاطر شخصیتی که ازم گرفتی..نمی بخشمت به خاطر عشقی که بهت داشتم و ندیدی... و مي بخشمت بخاطر عشقي كه بر قلبم حك كردي

گاه حقیقت زندگی را به شاخه درخت رویا می آویزیم و آنگاه از جدال پنهانی این دو انگشت حیرت به دهان می بریم و نمی دانیم که این دو هرگز به خوشنودی دیگری قناعت نمی کنند و فراموش می کنیم که وجود یکی به معنی شکست دیگری است.

گاه صداقت را با دستهای خود به خاک می سپاریم و پس از مدتی در میان گنج تنهایی برای جای خالی اش اشک می ریزیم .

گاه این ماییم که زمین را به لرزیدن و آسمان را به غریدن وا می داریم و هیچ نمی دانیم که اینها همه از حضور رنج آور ما به تنگ می آیند و سکون و ثباتشان تنها به خواست حکمت حاکم هستی است.

گاه آنگونه خود را در پس کوچه های غفلت جا می گذاریم که فرصت نمی کنیم بیندیشیم .به آینده که رسیدیم تهی تر از لیوان محتاج به آب خواهیم بود.

گاه با تکه سنگی به ظاهر ناقابل آشیان کبوتری را ویران می کنیم تا به افتخاراتمان وسعت دهیم و هیچ نمی اندیشیم که این کبوتر در بی کرانه هستی به چند تکه چوب خشک و قوت روزش قناعت می کند..ومنهم یکی از افتخارات..رکورد.. دل شکستگانت شدم